تفاوت های لینوکس و ویندوز | آموزش لینوکس در ۵ دقیقه

سلام دوستان ، در اولین قسمت آموزش لینوکس ، قصد دارم که تفاوت های لینوکس و ویندوز رو آموزش بدم.

با فرض اینکه سیستم عامل لینکوس روی سیستم شما نصب هست بحث رو شروع می‌کنم.

دوستان ،کسایی که برای بار اول وارد دنیای لینوکس می شن ( مخصوصاً کاربرهای ویندوز ) با دنیایی پیچیده و سخت مواجه می شن  ، و اگر یه منبع آموزشی درست و حسابی وجود نداشته باشن سریع برمی گردن به سیستم قبلی شون . به خاطر همین می خوام یه کم در مورد این دنیای جدید صحبت کنم :

یکی اولین تفاوت های لینوکس و ویندوز این است که  سیستم عامل ویندز از درایوهایی مثل درایو C , D , E ,… تشکیل شده و اکثر ماها عادت داشتیم که سیستم عامل رو روی درایو C ، فایل‌های عکس مثلاً درایو d و آهنگ هامون رو روی درایو مثلاً E ذخیره می‌کردیم ولی تو سیستم لینوکس خبری از درایو نیست !

ولی به جاش فایل‌ها در یه ساختار درختی با دایرکتوری root ( توی ویندوز به پوشه ها فولدر می‌گفتیم ولی در لینوکس بهش دایرکتوری می گیم) مرتب می شن.

دایرکتوری root به عنوان شروع فایل‌ها در سیستم قرار می گیره و زیر شاخه‌های دیگه زیر اون قرار می گیرن . خوب ما پوشه ی روت رو با علامت / نشون میدیم .

ساختار کلی سیستم فایل لینوکس مانند شکل زیره :‌

folderstructure

نوع فایل ها:

در لینوکس همه چیز فایل هستش . پوشه ها ، فایل‌ها ، دستگاه‌هایی مثل پرینتر ، موس ،‌کیبورد ، و… همگی فایل هستند .

خوب بیاین یه کم در موردش صحبت کنیم :

فایل‌های عمومی :

فایل‌های عمومی مثل عکس‌ها ، فیلم‌ها ، برنامه‌ها یا یه متن ساده همگی به عنوان فایل معمولی شناخته می شن.

این فایل‌ها می تونن با فرمت ASCII یا باینری ذخیره بشن . این نوع از فایل‌ها بین کاربران خیلی رایج هستند.

فایل‌های دایرکتوری:

دایرکتوری ها مثل فولدر در ویندوز هستند . این نوع از فایل‌ها محلی برای ذخیره ی فایل‌های دیگر هستند . میتونین داخلشون دایرکتوری دیگه ای تعریف بکنین.

فایل‌های دستگاه‌ها :

توی ویندوز دستگاه‌هایی مثل سی دی رام ها ، هارددیسک ها ، فلش مموری ها و پرینترها به عنوان یه درایوی مثل D,E و… شناخته میشن ولی در لینوکس این‌ها همه به عنوان یه فایل شناخته می شن .

به عنوان مثال ، اگر یه هاردیسکی از نوع ساتا داشته باشیم که سه تا پارتیشن داشته باشه ، اسم اون ها با اسم درایو و شماره ی اون ها نمایش داه میشن مثل :

/dev/sda1 , dev/sda2 , dev/sda3

نکته : همه ی فایل‌ها دستگاه‌ها در پوشه ی dev قرار دارند .

خوب همه‌ی انواع فایل‌های بالا ( از جمله دستگاه‌ها ) ، از قابلیتی به نام permission یا اجازه برخوردار هستند که به کاربران می تونن اجازه بده که فایل‌ها رو فقط بخونن یا علاوه برخوندن اون ها رو بتونن ویرایش هم بکنن و یا اینکه بتونن اون ها رو اجرا (execute) هم بکنن. خوب یه کم بیشتر توضیح بدم . فرض کنین که روی لپ تاپ تون چند تا کاربر مختلف کار می کنن . شما می خواین که همهعا بتونن این فایل رو تماشا کنن ولی نمی خواین که همه بتونن اونو ویرایشش کنن . شما میاین اجازه ی خواندن رو به همه می‌دید ولی اجازه ویرایش کردن اونو برای همه ی کاربراتون می‌بندید . قابلیت جالبیه مگه نه ؟

انواع کاربرها تو لینوکس :

ما تو لینوکس سه نوع کاربر داریم :‌

عادی

مدیر ( کاربر Root )

سرویس

کاربرهای عادی :

اکانت یه کاربر معمولی زمانی که شما اوبونتو رو روی سیستون نصب می کنین ساخته میشه . تمام فایل‌ها و پوشه هاتون در پوشه ی /home/ ذخیره می شن . یه کاربر معمولی اجازه دسترسی به فایل‌های دیگر کاربران ندارد.

کاربر ریشه :‌

این نوع کابر هم‌زمان نصب ساخته می شه .

کاربر روت می تونه به تمامی فایل‌ها دسترسی داشته باشه و می تونه برنامه نصب کنه و امتیازت مدیر سیستم رو داراست .

هر موقع که بخواین یه نرم‌افزار نصب بکنین یا فایل‌های سیستمی تون رو دستکاری بکنین یا هر کاری که به عنوان یه مدیر سیستم لینوکسی انجام بدید باید با حساب کاربر روت وارد سیستم بشین . در غیر این صورت فقط میتونید که آهنگ پلی کنین یا وب گردی کنین و هر کاری که یه کاربر عادی می تونه انجام بده.

کاربر سرویس :

همون طور که می دونید لینوکس عموما به عنوان سیستم عامل سرور شناخته می شه ، سرویس هایی مثل آپاچی ،‌ایمیل و… هر کدومشون اکانت های منحصر به فردی دارند. این‌گونه اکانت داشتن ، امنیت سیستم شما رو افزایش میده . لینوکس می تونه اجازه بده که دسترسی به منابع مختلف باز باشه یا نه !

نکته :‌ اگه از نسخه دکستاپی اوبونتو استفاده میکنین ،‌شما اکانت Service ندارید .

مقررات نام فایل ها:

توی ویندوز شما اجازه ندارید که داخل یه فولدر از ۲ تا اسم هم نام استفاده بکنید به عکس پایین توجه کنید :

windowserror

خوب فرقی که لینوکس داره این است که ، لینوکس به حروف کوچیک و بزرگ حساسه. یعنی اگه شما حروف یه فایل رو کوچیک وارد کنید و اون یکی رو بزرگ ، لینوکس بین این دو تفاوت قائل میشه .

linuxfilenaming

پوشه Home

برای هر کاربری توی لینوکس ،‌یه پوشه ای به نام Home ساخته میشه !

مثلاً یه کاربر معمولی به اسم karim داریم . این کاربر فایل‌ها و پوشه های شخصیش در پوشه /home/karim ذخیره میشه . این کاربر نمی تونه که فایل هاش رو بیرون از این پوشه و در پوشه کاربرهای دیگه ذخیره کنه چون اصلاً اجازه ی دستری این کار رو نداره !

مثلاً اجازه نداره که به فایل‌هایی که در پوشه home/mohammadreza و مختص کاربر محمدرضا هستش دسترسی داشته باشه .

این ویژگی خیلی شبیه به پوشه Documents در ویندوز هستش.

پوشه های دیگه:

از دیگر تفاوت های لینوکس و ویندوز این است که در windows ، تمامی فایل‌های سیستم عامل در درایو c ذخیره می شن . اما در لینوکس شما می تونین که سیستم عامل رو در پارتیشن ها و پوشه های مختلف ذخیره کنین .

مثلا ،‌فایل بوت سیستم عامل در پوشه ای به نام /roor و برنامه‌ها در پوشه ی /bin و دیوایس ها در پوشه ی /dev ذخیره میشن . عکس زیر تمامی پوشه های مهم اوبونتو رو به همراه توضیح انگیسی نشون میده :

تفاوت های لینوکس و ویندوز

تفاوت های لینوکس و ویندوز

توی توزیع‌های دیگه لینوکس این پوشه کم و زیاد میشن ولی مهماش همین چند هستن .

خلاصه درس امروز(تفاوت های لینوکس و ویندوز) :

لینوکس از یه سیستم فایل سلسله مراتبی استفاده میکنه

توی لینوکس ما درایو نداریم ( برعکس ویندوز)

لوازم جانبی مثل سی رام و هارد و … در لینوکس فایل در نظر گرفته میشن

در لینوکس سه نوع حساب کاربری داریم : کاربر معمولی ،‌کاربر ریشه و کاربر service

دسترسی به همه ی کارها برای کاربر ریشه وجود داره

سیستم فایل لینوکس حساس به متنه یعنی Sample با SAMPLE فرق میکنه

برای هر کاربری ما پوشه ای مثل /home/username داریم که پوشه ی خانه نامیده میشه

خوب دوستان امیدوارم که از این آموزش خوشتون اومده باشه و نظرهای خودتونو در مورد این آموزش بگین !